Jarenlang dacht ik dat het goed met me ging.

Ik had een fijn gezin, werk waar ik van hield en mijn leven leek op orde.

Tot ik een paar jaar geleden letterlijk werd stilgezet.

Mijn lichaam dwong me om te luisteren.
Naar wat ik voelde. Naar wat ik misschien al die tijd niet had kunnen of willen voelen.

Ik ging op zoek. In opleidingen, coaching, familieopstellingen en lichaamsgericht werk. Ik las, luisterde en ontdekte steeds meer.

Langzaam begon ik te begrijpen dat ik veel meer had gedragen dan ik dacht.

En dat mijn lichaam niet tegen mij werkte, maar mij juist probeerde te beschermen.

Je kunt jarenlang overleven zonder te weten dat je aan het overleven bent.

Dat inzicht veranderde veel voor mij.

Ik ontdekte dat mijn lichaam me iets kon vertellen waar mijn hoofd niet bij kon. Over spanning, aanpassen, vasthouden en beschermen. Over delen van mezelf die ooit precies hadden gedaan wat nodig was.

Mijn eigen reis heeft me geleerd om daar niet langer van weg te hoeven, maar er met zachtheid en compassie te omarmen.

Dat is ook hoe ik nu anderen begeleid.